Redactioneel stuk "Friends in Business"

Alleskunner in afval

Ooit, in 1953, begon het allemaal met het ophalen van een paar dozen. In de loop der jaren zagen de jongetjes Willem en Erik Renes hoe hun vader zich ontwikkelde tot dozen-, oud papier-, en lorrenboer ineen. Die jongetjes zijn inmiddels mannen geworden. En onder hun leiding is het familiebedrijf ontwikkeld tot een recyclingbedrijf dat zich bezighoudt met nagenoeg alle soorten afvalverwerking. En dat gaat zo goed dat Renes onlangs een nieuwe loods opende. Speciaal voor de archiefvernietiging.

Wie Erik en Willem Renes een beetje kent, zal het beamen: de mannen zijn de belichaming van Hollandse nuchterheid en het Rotterdamse niet lullen maar poetsen. Zonder er groots over te doen, leiden de mannen een bedrijf dat zich in de loop der jaren heeft ontwikkeld tot één van de grotere recyclingbedrijven van de regio Rijnmond. Maar als de mannen een rondleiding geven door hun splinternieuwe loods, die speciaal is gebouwd voor de archiefvernietiging, lijkt er toch een soort van trots van de broers af te stralen. ‘Dit is de toekomst van archiefvernietiging’, zegt Willem Renes, terwijl hij de grote ruimte in staart. ‘En die hebben wij hier al klaar.’

'Van dit soort beveiligde loodsen zijn er geen twee in Nederland'

De toekomst waar Willem Renes op doelt, is een ruimte met daarin een gigantische balenpers. Tot zover niets nieuws. Wat wel nieuw is, is dat de ruimte zo goed afgesloten is dat -ie niet onderdoet voor een kluis. ‘Als wij archiefstukken of harde schijven krijgen aangeleverd, zijn dat vaak vertrouwelijke stukken’, zegt Erik Renes. ‘Daarom hebben we deze afgesloten en beveiligde ruimte laten bouwen, volledig volgens de CA+-certificering. Slechts een aantal mensen heeft middels pasjes rechtstreeks toegang tot de loods. Wie geen pas heeft, moet zich eerst buiten melden. Eenmaal binnen moet eerst nog een hekwerk gepasseerd worden en om bij de balenpers te komen, moet nog eens een elektrisch schuifhek van twee bij drie meter worden geopend. Pas dan ben je in het heilige der heiligen, zegt Erik met een knipoog.

Vertrouwen

Uiteraard waren archiefstukken ook in het verleden al in goede handen bij Renes, maar het nieuwe pand draagt volgens de broers bij aan een nog groter vertrouwen van de klant richting hun bedrijf. ‘Ook in het vorige pand vernietigden we archiefstukken volgens alle benodigde certificeringen’, zegt Willem Renes. ‘Maar op een gegeven moment dachten we: “Wat we doen, doen we goed, maar het mag ook wat uitstraling krijgen”. In het nieuwe pand kunnen we nu met alle plezier klanten rondleiden om eens te laten zien hoe het vernietigen in zijn werk gaat. Uitleggen dat alles computergestuurd is en er nauwelijks meer handen aan te pas te komen. Dat we harde schijven en software vernietigen in een speciaal daarvoor gemaakte ruimte. En dat van de vertrouwelijke stukken die men laat vernietigen balen worden gedrukt, waar later mensen hun neus in snuiten of hun mond mee afvegen in een restaurant. Daarbij groeide onze archiefvernietigingstak zo hard dat een nieuw pand geen overbodige luxe was. En als we het dan toch doen, dan maar meteen ongeëvenaard goed. Want ik weet zeker dat er van dit soort beveiligde loodsen voor archiefvernietiging geen twee in Nederland zijn.’

Het gaat dus uitstekend met de archiefvernietiging van Renes. En dan te bedenken dat de bedrijfstak uit nood geboren is. Het Rotterdamse bedrijf hield zich in het verleden veel bezig met het ophalen van oud papier bij gemeentelijke instanties. Toen werd besloten dat de AVR, het afvalverwerkingsbedrijf dat werd opgericht door 23 Rijnmond-gemeenten, zelf het oud papier bij de gemeenten ging inzamelen, stond Renes voor een keuze: doorgaan als een klein radertje in het geheel of kiezen voor een andere koers.

Wij zien afval niet als afval, maar als het begin van iets nieuws'

‘We kozen voor het laatste’, zegt Erik Renes. ‘En die koers was de archiefvernietiging. Helemaal nieuw voor ons, maar als wij iets doen, willen we het ook goed doen. Dus we hebben onze schouders eronder gezet en werden zo het tweede bedrijf in Nederland dat gecertificeerd was om archiefmateriaal te vernietigen. Sindsdien kwam eigenlijk alles in een stroomversnelling. We kregen steeds meer aanvragen voor steeds meer en verschillende soorten afval. Van onze vader hebben we geleerd om nooit ergens “nee” tegen te zeggen, dus gingen we altijd op zoek naar een oplossing. Vind je die oplossing, dan moet je die ook durven uitvoeren. Het werk dat wij doen, kan iemand anders ook doen. Maar het gaat om die extra wil en inzet. Gaat niet, bestaat niet bij ons.’

Kunst

Het aanboren van de markt voor archiefvernietiging was dus de opmaat voor het succes dat het bedrijf nu heeft. Want door alles aan te pakken, ontkiemden er vele nieuwe bedrijfstakken. Renes is niet alleen de specialist als het gaat om archiefvernietiging, maar ook als het gaat om container- en opslagverhuur, alle soorten van vernietiging en recycling en dozenhandel, van oudsher het fundament. Maar de aanjager van het grote succes blijft de archiefvernietiging, want die tak floreert als nooit tevoren. Er staan ruim zevenduizend kliko-bakken voor archiefvernietiging bij verschillende bedrijven. Er is de beschikking over de “papieranha”: een revolutionair idee van de broers waarbij een vrachtwagen dienst doet als rijdende versnipperaar, waarbij de klant via een computerscherm ter plekke mee kan kijken hoe zijn container wordt geleegd en hoe het eindresultaat is na vernietiging. En er is nu dus ook het Fort Knox onder de loodsen. ‘Veel mensen zien afval als afval’, besluit Erik Renes. ‘Maar wij zien afval als het begin van iets nieuws. We vinden het zelfs een soort van kunst. En die kunst verstaan wij als geen ander.’

Tekst: Tom Verhoeff
Fotografie: Vincent van Dordrecht

terug naar overzicht